Current Ιούνιος 2015

Το φάρμακο (δεν) είναι εμπόρευμα

farmakopoioi_1Με κεντρικό σύνθημα «το φάρμακο δεν είναι εμπόρευμα» είχαν διαμαρτυρηθεί οι φαρμακοποιοί όλης της χώρας για τις ρυθμίσεις που προωθούσε η προηγούμενη κυβέρνηση σχετικά με τα πληθυσμιακά κριτήρια, τα Μη Συνταγογραφούμενα Φάρμακα (ΜηΣυΦα), και το ωράριο λειτουργίας των φαρμακείων.

Αν λοιπόν το φάρμακο δεν είναι εμπόρευμα αλλά κοινωνικό αγαθό, όπως διακηρύσσει και ο ΣΥΡΙΖΑ στα προγραμματικά του κείμενα, γιατί δεν αρχίζει να αλλάζει σιγά-σιγά το πλέγμα της παραγωγής και διάθεσης του φαρμάκου; Και από πού θα μπορούσε να ξεκινήσει μια κυβέρνηση που εννοεί αυτά που διακηρύσσει; Μα από τα φαρμακεία. Αν λοιπόν το φάρμακο είναι κοινωνικό αγαθό, θα έπρεπε να είχε δρομολογηθεί η δημιουργία εκτεταμένου δίκτυο δημόσιων φαρμακείων, σχεδόν αντίστοιχο με το δημόσιο δίκτυο συνταγογράφησης φαρμάκων. Γιατί διαμαρτυρόμαστε όταν δεν έχουμε αγροτικό γιατρό ενώ μας φαίνεται φυσιολογικό να μην έχουμε δημόσιο φαρμακείο; Με τη δημιουργία δικτύου δημόσιων φαρμακείων, το κέρδος από την εμπορία φαρμάκου θα το επωφελούνταν οι εργαζόμενοι και όχι μια κλειστή επαγγελματική ομάδα ή, όπως δρομολογείται, μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Μια επαγγελματική ομάδα που ενώ εμπορεύεται το φάρμακο και επί χρόνια είχε υπερκέρδη όπως παραδέχεται και ο ΣΥΡΙΖΑ[1], αφενός ισχυρίζεται ότι το φάρμακο δεν είναι εμπόρευμα, αφετέρου επιδιώκει να μην το εμπορεύεται κανείς άλλος.

 

Η συζήτηση για τα ΜηΣυΦα καθεαυτή είναι μικρής σημασίας. Ούτε στο ελάχιστο αφορά τους εργαζόμενους, αλλά μόνο τους φαρμακοποιούς, τα κέρδη τους και την δρομολόγηση νεοφιλελεύθερων μέτρων στον τομέα του φαρμάκου. Οι φαρμακοποιοί ενώ ισχυρίζονται ότι «η Υγεία είναι κοινωνικό αγαθό. Το φάρμακο δεν είναι εμπόρευμα» ταυτόχρονα επιχειρηματολογούσαν υπέρ του ελεύθερου ανταγωνισμού όταν ιδρύθηκαν υποκαταστήματα του Στρατιωτικού Φαρμακείου Αθηνών[2]. Αν οι φαρμακοποιοί νοιάζονταν για τον ανόθευτο ανταγωνισμό, θα έπρεπε να επιχειρηματολογούν κατά των περιορισμών στη διάθεση των ΜηΣυΦα και των όρων ίδρυσης φαρμακείων. Στην ίδια λογική, οι φαρμακοποιοί δεν θα έπρεπε να φέρνουν εμπόδια στην ίδρυση δημόσιων φαρμακείων προκειμένου να εξυπηρετηθεί το δημόσιο συμφέρον.

 

Τίποτε από τα παραπάνω δεν συμβαίνει. Οι φαρμακοποιοί ενδιαφέρονται για τη διατήρηση ενός καθεστώτος που τους ευνοεί. Δηλαδή ενός καθεστώτος που να είναι τόσο σοσιαλιστικό ώστε να τους προστατεύει από τους μεγαλοκαρχαρίες και να μην τους μετατρέψει-υποβιβάσει σε απλούς υπαλλήλους, και τόσο φιλελεύθερο ώστε να περιορίζει το δημόσιο φάρμακο μέσα στα νοσοκομεία. Από την άλλη μεριά, η κυβέρνηση ενώ θα έπρεπε να κινηθεί προς την κατεύθυνση της δημιουργίας δικτύου δημόσιων φαρμακείων (ούτε καν στα προγραμματικά της κείμενα το αναφέρει), απλώς προσπαθεί να διατηρήσει την υφιστάμενη κατάσταση στη λογική ότι κάθε απελευθέρωση στην οικονομία είναι σε βάρος του κοινωνικού συνόλου, εξομοιώνοντας στη συγκεκριμένη περίπτωση τα συμφέροντα μιας επαγγελματικής ομάδας με τα συμφέροντα του συνόλου. Το δημόσιο συμφέρον δεν εξασφαλίζεται ούτε με διατήρηση των περιορισμών στα ΜηΣυΦα, ούτε με την απελευθέρωση της διάθεσής τους.

 

tanzo

 

[1]«Η προμνημονιακή κατασπατάληση πόρων για το φάρμακο, αποτέλεσμα της πλήρους υποταγής των κυβερνήσεων στις επιταγές των μονοπωλίων και όχι μόνο, που εμπλέκονται στην παραγωγή και την εμπορία του φαρμάκου» http://www.syriza.gr/theseis/pros_diavoulefsi_ygeia.pdf
[2] http://www.protothema.gr/greece/article/211123/prosfygh-farmakopoion-sto-ste-gia-ta-stratiotika-farmakeia/

Comments

comments

2 Comments

  • Ραμαντανη Ελενη
    09/06/2015 - 06:28 | Permalink

    Δειτε το φαρμακειο της γειτονιας σας και με την αναλογια 1 :900 κατοικους, υπολογιστε με μικτο περιθωριο κερδους 15% που σημαινει στα 11,5 ευρω ο φαρμακοποιος θα παρει 1,5 ευρω για να καλυψει παγια και αμοιβη,διαιρεστε την δαπανη 1,3 δις που διακινειται απο τα φαρμακεια με 11000 και για 12 μηνες και υπολογιστε οτι ειμαστε 3,5 μηνες απληρωτοι.Να κρατικοποιηθουν ολα αν συμφωνειτε…..αλλα μη στοχευετε στους φαρμακοποιους…..3000 φαρμακεια ειναι σε παρακρατηση και 1000 εχουν κλεισει….Ελπιζω για μια μερα να παψει ο κοινωνικος αυτοματισμος και στα δεξια και στα αριστερα και στα κεντρα.

  • tanzo
    09/06/2015 - 18:16 | Permalink

    Το ζήτημα είναι να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Εν προκειμένω μιλάμε για τα συμφέροντα μιας επαγγελματικής ομάδας και μόνο. Είναι άλλο πράγμα να λες ότι κι εγώ πρέπει να ζήσω σαν άνθρωπος κάνοντας τη δουλειά μου και άλλο πράγμα να λες ότι υπερασπίζεσαι ένα κοινωνικό αγαθό (όταν ζητάς να το εμπορεύεσαι κατ αποκλειστικότητα). Αν λοιπόν η απαίτηση είναι για μια αξιοπρεπή ζωή, τότε δεν μπορώ να κατανοήσω για ποιο λόγο ένας φαρμακοποιός δεν θα ήθελε να είναι ένας (καλοπληρωμένος) δημόσιος υπάλληλος αφού έτσι θα ζούσε ανθρώπινα χωρίς σκοτούρες. Αν όμως επιμένεις να θέλεις να είσαι επιχειρηματίας θα πρέπει να αποδεχτείς ότι το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Δεν γίνεται να είσαι ιδεολογικά και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ :). Και δεν είναι καθόλου ζήτημα κοινωνικού αυτοματισμού

  • Σχολιάστε

    Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

    Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>